|
Ik was eens in een dorpje.
Ik was eens in een dorpje.
Ik was eens in een dorpje. 't Lag aan de rand van een park.
Toen zag ik een uithangbord, dat zei: "De hemelse supermarkt".
Ik kwam wat dichterbij en de deur ging vanzelf open
en voor ik besefte wat ik deed, was ik al binnengelopen.
Het personeel bestond uit vele engelen,
allen, daar waar nodig was, tot hulp bereid.
Eén reikte me een mandje aan en zei:
"M'n kind, doe je boodschappen met beleid!"
Alles wat een mens nodig heeft, was in die winkel te koop
en het eerst wat ik meenam, was een pakje Hoop.
Wat verder in het pad zag ik ook Geduld
en daarnaast was een groot vak, dat met Liefde was gevuld.
Wijsheid zat in flessen, daarvan nam ik er twee
en een aantal zakken met Geloof nam ik toch ook maar mee.
De Heilige Geest was niet te missen,
uitgestald waar ik maar keek.
Ook stopte ik even voor de artikelen Kracht en Moed,
want een beetje sterkte doet een mens toch goed.
Van Genade nam ik meteen een grote rol
en zo raakte mijn mandje al aardig vol.
Ik liep al richting kassa, om alles te betalen,
maar bang dat ik wat vergeten zou, bleef ik nog wat dralen.
In een zijpad viel mijn oog ineens op Gebed.
Ik verlegde iets in het mandje en toen paste het nog net.
Maar Vrede en Vreugde pasten niet meer in de mand.
Die hield ik noodgedwongen dan maar in de hand.
Bij de kassa vroeg ik een engel: "Wat kost dit alles bij elkaar?"
Hij glimlachte alleen en maakte een laat-maar-zitten-gebaar.
Vol verbazing vroeg ik hem: "Wat is de reden"?
Hij lachte weer en zei: "M'n lieve kind,
Jezus betaalde al de rekening, lang, heel lang geleden!
|